Yağmurlu bir yaz günüydü senden ayrıldığımdaSessizce yürürken yolda,Yağmur belirdi karşımda..Aslında yağmuru severdim o güne kadar,Ama onun bu haliÇok korkutmuştu beni..Tarif edilemeyecek kadar kötü,İnanılmayacak kadar hırçın bakışları vardı...Yavaş adımlarla üzerime yürüdüVe banaSenden kalan her şeyi miO'na vermemi haykırdı...O'na cevap veremedenSaçımdaki el iziniYanağımdaki o son buseniVe üzerimdeki mis kokunu aldı benden...Tam gitmeye yönelmişti ki,Son bir kez arkası dönüp,BanaBaşka bir şeyinin kalıp kalmadığını sordu...Ağlayan ve kin dolu gözlerle ona bakıp,"HAYIR" diye haykırdım...O gittiğindeyseYüzümde bir tebessümleO'nu kandırabilmenin sevincini yaşıyordum...Evet,O'nu kandırabilmiştim,Çünkü bana senden kalan bir şey daha vardı:Kalbimin en derin köşesinde sakladığım a ş k ı n..