Bilmezdim Birdaha seveceğimi....

Bilmezdim Birdaha seveceğimi....
Kapatmıştım kalbimin kapılarını Ama sen geldin araladım Bıkmıştım bu zalim yalan hayattan Beni sen hayata bağladın Bilmezdim bir daha bir daha seveceğimi Yine öğrettin bana sevmeyi. Yeniden doğdum senle Öğrendim yürümeyi Ne olur bırakma ellerimi Yalnızlıktı sensizken tek yoldaşım Gecelerse arkadaşım Bilemedim bugüne denk benim olmadın Oysa ben seni hep aradım Bilmezdim bir daha bir daha seveceğimi Yine öğrettin bana sevmeyi Yeniden doğdum senle Öğrendim yürümeyi Ne olur bırakma ellerimi Bugüne dek hep keşke deyip durdum. Her yeni başlangıcın sonunda yine aynı kelime. Keşke... Yalanlar içinde büyüdüm. Yanlış insanlar, yanlış yüzler, yanlış aşklar. Evet kapatmıştım kalbimin kapılarını ama sonra sen çıktın karşıma. Bunu sen kalbime girince anladım. İşte yeni bir başlangıç daha. Ama bu sefer eminim. Bu sefer keşke demeyeceğim. Yıllar sonra senin için söyleyeceğim tek şey iyiki olacak... Bilmezdim bir daha bir daha seveceğimi Yine öğrettin bana sevmeyi Yeniden doğdum senle Öğrendim yürümeyi Ne olur bırakma ellerimi...

alıntıdır

sevdiğin kadardır ömrün

Ne kadar yaşarsan yaşa sevdiğin kadardır ömrün,Gülebildiğin kadar mutlusun;üzülme,bil ki ağladığın kadar güleceksin.Sakın bitti sanma her şeyi,sevdiğin kadar sevileceksinGüneşin doğuşundandır doğanın sana verdiği değer;ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın.Ay ışığındandır sevgiliye duyulan hasret,ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsnHep doğruyu yapmaktan söylemekten vazgeçme;bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın..Ve gerçek aşkı bulduğunda her gün şükret ki Tanrı onu hiçbir zaman senden almasın...

sen yoksun...

Yine bir gece dahaSoğuk ve karanlık.Hiç bitmeyecekmiş gibi,sonu yokmuş gibi gözüken bir kuyu gibi...Yalnız ve sessiz,Dudaklarım ömür boyu hiç kıpırdamayacakmış gibi.Renk yok,ışık yok,ses yok..Benim dünyam bu artık.Umut var,yaşam yokHuzur var,mutluluk yokAşk var,sen yoksun...

tanidinmi?

Sen bu kalbi taniyormusun?
Sadece sana carptigini, sensizken parcalandigini ve hasretine dayanamayip kan agladigini biliyormusun? Hissedebiliyormusun sana olan duygularini, ilk ve son askini, senin icin kopan firtinalarini?Bu kalp seninle carpiyor...Sen bu kalbi taniyormusun?Ne yaptin sen bana? Neden?Senin yüzünden hic tanimadigim birine asik oldum, ona bütün hayatimi adadim, onun icin agladim, onunla güldüm, bazi geceler hasretine dayanamayip öldüm dirildim ben, hemde o hic tanimadigim biri icin.Degermi sence bütün bunlara?Bir gün pisman olup “lanet olsun” diyecekmiyim bu duygularima?Yoksa ömrüm boyu mutlu kalip, iyiki asik olmusum´mu diyecegim bu hic tanimadigima?Sevinecekmiyim onun icin bunlari yasadigima?Cevab SEN ver bütün bunlara!Ben kendimi anliyamiyorum dogrusu, hic tanimadigim birine nasil asik oldum ben?Neyine kandim, o tatli gülüsüne, masum bakislarina yoksa samimiyetine´mi?
Nasil bu kadar kolay benim yasama sebebim oldun sen?
Bu kadar kolaymi bu degerli canin birine böyle baglanmasi, onsuz kendini yarim hissetmesi?Ben kendimi anliyamiyorum dogrusu!Evet bu güne kadar hic bi zaman pisman olmadim, hep cok sansli hissettim kendimi seni tanidigim icin!
Cünkü sen herkezden farklisin!!!
Ben senin iyi niyetine, anlayisina ve dürüstlügüne baglandim...Bu özelliklerini sakin kaybetme, cünkü sadece bunlar seni digerilerinden ayiriyor.
Iste bu benim kalbim, simdi tanidinmi?

Elvedalarında kalsın

Git…
İkiyüzlü hüzünler bulsun beni
Gözyaşından bozma mutluluk çizeyim kendime
Kefensiz yüreğim kalsın ardından
Bin defa ölüp de bir defa ölemeyen…
Elvedalarında kalsın Seni Seviyorumlar
Arkana bakmadan gittiğin yollardan toplayayayım
Sevdamın kırıntılarını…
Kahkahaların bastırsın hıçkırıklarımı
Senin hoşçakalın benim özleyişim olsun.
Yıldızsız bir gökyüzünde bulayım seni
Yetişemediğim sevdalardan koparmaya çalışayım
Zifiri gecelerde arayayım
Bu kez Git..
Elvedalarında kalsın seni seviyorumlar

Ben, bu yürek attığı sürece seninleyim

Kavuşmanın Alfabesi Öylesine bir gündü, yeni değil de sanki geçmiş günlerden biriydi, öyle gibiydi... Kaç gece beklemiştim seni. Kaç gece koynuma hasretini alıp uyumuştum. Kaç gece yalnızlık sancısıyla kıvranıp durmuştum. Öyle acımasızdı ki geceler, gökteki yıldızlar yüreğime atılan birer taş gibi gelmişti bana. Yine de her şeye değerdi bekleyişim. Bütün yollar sana çıkıyordu ama ben asıl senin yolunun benimkiyle kesişmesini bekliyordum. Aylar geçmişti hep vardın ama bir tek o an yanımdaydın. Biraz yabancıydın bana, biraz da tanıdık. Şaşkındık, şaşkınlığımız çok fazla yansıyordu yüzümüze. Göz göze gelmek hiç bu kadar zor olmamıştı. Bir bakıştan bin anlam çıkarmak buna denirdi işte. Yüzümüzde birbirimize ait izler arıyorduk bakarken.Ne çok duymuştum sesini ama sanki sen ilk kez konuşuyordun. İlk kez söylediğin cümleler sahibiyle bütünleşiyordu. Düştükçe gülüşün yüzüne, sessiz olan her şey konuşmuştu içimde. Yine de sözler bir türlü çıkmıyordu ağzımdan. Oysa boynuna sarılıp "Sen aylardır beklenen, sen yıllardır özlenensin" demek istiyordum. Hava serin değildi ama ben titriyordum.Kelimeler hiç bu kadar zor olmamıştı bana. Ne zaman bir şey söylemeye kalksam, her seferinde bir şey oluyordu, sözcükler ağzımda donuyordu.Sıcaktın, dokunmasan da yansıtıyordun. Biraz önce titreyen ben artık terliyordum. Aşktı bu biliyordum ama bunu kendime bile itiraf edemiyordum. Farkında değildin belki, belki ben belli etmiyordum ama yıllardır koruduğum, yıllardır kimseye açmadığım topraklarımı çoktan teslim almıştın bile. Sınırlarımdan içeri girmiştin bir kere. Yüreğimin en gizli, en kuytu köşelerinde sen vardın artık.İtirazsızdım, belli ki mutluydum. Belli ki beni şaşırtan mutluluğun ta kendisiydi. Harfleri tükenmez bir kavuşmanın alfabesindeydim. Ve ben okumayı sanki yeniden öğreniyordum. Şimdi bu sevdayı bana yaşattığın için kendimi şanslı hissediyorum. "Ya sen olmasaydın" diye düşünmüyorum çünkü sen varsın. Çünkü sen içimdesin. Çünkü sen benim hayat kaynağımsın. Biliyor musun, çölde bulabildiğim bir avuç su olsan, bitmeyesin diye içmem seni. Nerede olursan ol benimle kal. Ben, bu yürek attığı sürece seninleyim.

Hayatı ıskalamaya lüksün yok senin....

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.
Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karsılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz.

Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "şunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın.Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.

Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki.... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor.Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana.Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası....

Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun aslolan yürektir.Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yasadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...

Hayatı ıskalamaya lüksün yok senin....
Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.
Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karsılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz.

Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "şunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın.Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.

Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki.... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor.Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana.Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası....

Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun asil olan yürektir.Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yasadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...

Hayatı ıskalamaya lüksün yok senin....

derin izler bıraktın hayatıma anılarıma

uzun bir zaman oldu ayrılalı ve sen gittikten sonra derin izler bıraktın hayatıma anılarıma.. uzun süren yorgun bir ilişkiydi bizimkisi ardından dağınık bir hayat geçmiş bir zaman ve hayat yorgunluğu kaldı üzerimde...!!! şimdi güzel aşk sözleri kaldı dilimde kalbimde dudağımda bunları senden başka kimseye söyleyemiyorum. olmadı sevgilim dön artık dayanamıyorum sende beni çeken o kadar çok şey vardı ki sen ayrı bir mevsim ayrı bir tattın benim dünyamda!!! şimdi soruyorum ben kendime sabır ve zamandır şu an ihtiyacım olan hani herkesin tavsiye ettiği zaman! aslında bu en büyük yalan. o zaman ki beni çoğu zaman kanatır eksiltir..!!! EĞER inanmak,güvenmek istiyorsan,sana hiç kimseye olmadığım kaadar dürüst olurum.. .!!!! eğer ne olursa olsun hayat pahasına bile olsa seni hiç bırakmayack bişrine ihtiyacın varsa sen git desen dahi seni asla bırakmayacak bir sevenın olduğunu bilmeni isterim .....!!!belki elinden dahi tutamayacagim ama seni devamlı sevecegim.benim için ne kadar acı olsada senin ne kadar haberin olmasada bu canı senin için seve seve verecegim.unutma her zaman arkandayım.kafanı cevirirsen görürsün belki ama hep yanındayım vehep sevece Peki ya şimdi; sen gittin ben bittim tıkandı kelimeler sözcükler boğazıma her şey değişti bütün hayatım.. ama;ben yapamıyorum, yazamıyorum, göremiyorum, duyamıyorum ve dayanamıyorum dedim ya bir tanem ben senden sonra kendimi bile artık sevemiyorum...!!!

Ben seni her gün unutuyorum...

Ne yar,ne dost bulabildi,garip gönlüm kendineher esen ruzgar bir şeyler götürdü bendenSevdiklerim yada sevilmeyi beklediklerimTek kelimeydi belki beni derinden üzenSöylemeye çekindiğim,ey aşkSenmiydin beni bu hallere koyup gidenHer gün bitti diyerek başlıyorum yeni bir güneOysa kendime bile söylemeye korkuyorumUnuttum diyorum,evet evet unuttum,Sonra şu sözler geliyor aklımaBazen unuttum demek bile hatırlamaktıVe anlıyorumki...Ben seni her gün unutuyorum...

Iste bu benim kalbim

Sen bu kalbi taniyormusun?
Sadece sana carptigini, sensizken parcalandigini ve hasretine dayanamayip kan agladigini biliyormusun? Hissedebiliyormusun sana olan duygularini, ilk ve son askini, senin icin kopan firtinalarini?
Bu kalp seninle carpiyor...
Sen bu kalbi taniyormusun?
Ne yaptin sen bana? Neden?
Senin yüzünden hic tanimadigim birine asik oldum, ona bütün hayatimi adadim, onun icin agladim, onunla güldüm, bazi geceler hasretine dayanamayip öldüm dirildim ben, hemde o hic tanimadigim biri icin.
Degermi sence bütün bunlara?
Bir gün pisman olup “lanet olsun” diyecekmiyim bu duygularima?
Yoksa ömrüm boyu mutlu kalip, iyiki asik olmusum´mu diyecegim bu hic tanimadigima?
Sevinecekmiyim onun icin bunlari yasadigima?
Cevab SEN ver bütün bunlara!
Ben kendimi anliyamiyorum dogrusu, hic tanimadigim birine nasil asik oldum ben?
Neyine kandim, o tatli gülüsüne, masum bakislarina yoksa samimiyetine´mi?
Nasil bu kadar kolay benim yasama sebebim oldun sen?
Bu kadar kolaymi bu degerli canin birine böyle baglanmasi, onsuz kendini yarim hissetmesi?
Ben kendimi anliyamiyorum dogrusu!
Evet bu güne kadar hic bi zaman pisman olmadim, hep cok sansli hissettim kendimi seni tanidigim icin!
Cünkü sen herkezden farklisin!!!
Ben senin iyi niyetine, anlayisina ve dürüstlügüne baglandim...
Bu özelliklerini sakin kaybetme, cünkü sadece bunlar seni digerilerinden ayiriyor.
Iste bu benim kalbim, simdi tanidinmi??