Ey sevgili,Özledik seni bu garip, biçare gönlümüzde,Yüreğimiz gül kokunu arayıp yanmakta,Ayrılıkların en acı vuranı seni aramakta.Güller bile senin kokun yok diye solmakta,Gözler bir kez seni görmek için ağlamakta,Saatler sana bir an önce ulaşmak için,Yalnız ve yalnızca senin için her an atıp durmakta,Günler sensiz, isteksiz akşama varmakta,Güneş senin için ve ay senin için en tepeye çıkmakta,Aydınlıklar sen yoksun diye kararmakta,Bülbüller sen gittin diye suskun,Bulutlar sen yoksun diye karamsar,Çöller senin elinden su beklemekte,Bizimse hepimizin gözleri kör olmuşçasına,Mühürlenmiş gerçekleri görmemekteBoşuna geçen bir ömrümüz var ki,O ömür bile senin gibi yaşamak istemekteAma biz o kadar kendimizle meşgulüz ki,Seni konuşan dudaklarımız artık susmakta,Seni bilen kalbimiz başka şeylerle dolmakta,Ve senin için akan çağlayanlar,Şimdi durgun sularda akmakta…