Gitmişti...Belkide en zor anlarından birini yaşadığını düşünüyordu kadın...Ama bu ilk değildi.Onlar iki uzak şehirde yaşayan iki ayrı kahramandı.Onunla hep bir bütün olmayı amaçlayan kadın ve hayalleri olan bir erkek.Kaçamak bir hayat yaşıyorlardı.Umutsuzluk ve umud etme arasında gidip gelen iki genç.Özleyecekti,ama herşeye rağmen bekleyecekti sevdiği adamı.Belkide hiç geri dönmeyecekti.Ama o bekleyeceğine söz vermişti.Aşk...Bu ismi vermişti genç kız ona.Onsuz nefes almak bile güç geliyor derdi yakınlarına.Ama mahkumdular yaşamak için bu zorluğa.Çünkü hayat çok acımasızdı.Son kez sarılırken belkide bu son die düşünüp daha sıkı sarıldı kız.Korkuyordu onu tekrar görememekten.İsteyeceği son şeydi onun için ayrılık.Çok alışmıştı ona.Ama her güzel şeyin bir sonu vardı.Onun tek bir lafına bakıyordu kız.Benimle gel dese herşeyinden vaz geçerdi onun için.Ama biliyordu.Hayat bukadar basit değildi.Şimdi herşey dahada zorlaşmıştı onlar için.Evlilik henüz başlayamayacakları bir birliktelikti.Hırslıydı genç erkek.Babası yoktu onun için.O sorumlulukları olan ve intikam ateşiyle yanan acı çeken ama bunu çevresine belli etmemeye çalışan biriydi.Ya genç kız.Tek varlığı oydu.Seviyordu deli gibi ve ondan vazgeçmek düşüncesi çılgına döndürüyordu onu.Nefes almak bile oydu onun için.Daha sıkı sarıldı kız. AŞK DEMİŞTİ ONUN ADINA...VE HEP ÖYLE KALSIN İSTİYORDU...