seni sevdim...ben herşeyi hiçe sayıp kendimi verdim sana...birçok umut besledim sevgi kırıntılarından topladığım.şimdi hepsi filizlenmiş birer çiçek oldular hayatımı renklendiren...seni sevdim..sana dokunamasamda, ellerinden tutup gözlerine bakarak seni seviyorum diyemesemde hep seni sevdim...çoğu zaman kendime haykırdım seni sevdiğimi kimi zaman sevgi kırıntılarıyla besleyip büyüttüğüm çiçeklere...düşlerim gibi mavi gökyüzüne anlattım seni, yeri geldi çimenler kıskandı gözlerini güzelliğini ve ben hep seni sevdim. bazen de düşlerimde sevdim seni, mavilerin en derinliğinde uçsuz bucaksız mekanlarda gökle denizin buluştuğu o sahildeyken sana dokunmayı özledim.en koyu gecelerin en sert rüzgarlarındayken sana sarılmayı özledim.teninin kokusunu içime çekmeyi, son kez de olsa seni görmeyi özledim ve ben hep seni sevdim...evet seni sevdim...bir çocuğun uçurtmasını bir kızın çocuğunun oyuncak bebeğinibir ressamın binbir çeşit renklerini sevdiği gibi değil BİR HASRETLİSİNİN SEVDALISINI SEVDİĞİ GİBİ SEVDİM SENİ...